ΚΙ ΚΟΥΝΓΚ – ΜΕΡΟΣ ΙII
Εισερχόμενοι σε μια σιωπηλή κατάσταση (ρυθμίζοντας το νου).
’λλη μία βασική δεξιότητα που πρέπει να μαθευτεί σταδιακά στο Κι Κουνγκ είναι το πώς να συγκεντρώνεται κανείς και να ρυθμίζει την πνευματική του δραστηριότητα, όπως το να εισέρχεται σε μία σιωπηλή κατάσταση διαλογισμού. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας της εξάσκησης του Κι Κογκ έγκειται στο βαθμό ηρεμίας και σιωπής, που μπορεί κανείς να επιτύχει. Αυτή η είσοδος σε μία σιωπηλή κατάσταση, αναφέρεται σε μία καθορισμένη και ειρηνική κατάσταση του νου, κατά την οποία [ο νους] δεν επηρεάζεται από άσχετες σκέψεις, και είναι εστιασμένος σε ένα σημείο, όπως το Ντατιέν (δύο εκατοστά κάτω από τον αφαλό) ή στη διαδικασία της αναπνοής. Με αυτό τον τρόπο η προσοχή σε εξωτερικά ερεθίσματα (όπως το φως και ο ήχος) μειώνονται, ακόμα και σε σημείο που ο ασκούντας να χάνει την αίσθηση της θέσης και του βάρους του, μέχρι να φτάσει στη κατάσταση που είναι συνειδητός και όμως δεν είναι συνειδητός, έχει επίγνωση και όμως δεν έχει επίγνωση. Με αυτό τον τρόπο, ο εγκεφαλικός φλοιός μπαίνει σε αυτή την κατάσταση αδράνειας. Οι περισσότεροι άνθρωποι το βρίσκουν δύσκολο να εισέλθουν σε μία τέτοια κατάσταση, καθότι άσχετες σκέψεις τους αποπροσανατολίζουν. Παρόλα αυτά, με υπομονή και επιμονή μπορεί [μία τέτοια κατάσταση] προοδευτικά να επιτευχθεί.
Οι πέντε πιο συχνές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν να εισέλθετε σε μία τέτοια κατάσταση είναι:
- Εστιάζοντας το νου: Με αυτή τη μέθοδο ο νους συγκεντρώνεται σε ένα σημείο του σώματος, συνήθως στο �Ντατιέν�. Όταν συγκεντρώνεται, ο ασκούντας πρέπει να ξεφορτωθεί όλες τις άλλες σκέψεις, χωρίς όμως υπερβολική προσπάθεια, να παραμείνει ήρεμος και φυσικός, εστιασμένος στο σημείο, χωρίς όμως να είναι και κολλημένος εκεί.
- Ακολουθώντας την αναπνοή: Με αυτή τη μέθοδο ο ασκούντας συγκεντρώνεται στην αναπνοή, ουσιαστικά στη διακύμανση της κοιλιακής αναπνοής, όντως όμως ο ίδιος βέβαιος ότι δεν υπάρχει συνειδητός έλεγχος της αναπνοής. Ο ασκούντας εξασκείται μέχρι να φτάσει σε μία κατάσταση ηρεμίας όπου νους και αναπνοή είναι ενωμένα.
- Μετρώντας τις αναπνοές
- : Μία εισπνοή και μία εκπνοή κάνουν μία αναπνοή. Σιωπηρά, μετρήστε κάθε αναπνοή μέχρι να φτάσετε στο δέκα, μετά από το δέκα μέχρι το εκατό μέχρι τα αφτιά σας να μην ακούν τίποτα, τα μάτια σας να μη βλέπουν τίποτα, και στο νου να μην παρεισφρέουν άλλες σκέψεις.
- Σιωπηλή απαγγελία: Λέξεις ή φράσεις που απαγγέλλονται νοητικά (όχι φωνητικά) θα πρέπει να είναι απλές ώστε να βοηθούν τον ασκούντα να εισέλθει σε μία κατάσταση ηρεμίας. Μπορείτε για παράδειγμα, να απαγγείλετε τις λέξεις �χαλάρωσε� και �ησυχία�, οι οποίες, έχει αποδειχτεί, ότι έχουν βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να ηρεμήσουν το νου τους.
- Ακούγοντας την αναπνοή: Χρησιμοποιείστε τα αφτιά σας για να ακούσετε κυριολεκτικά την αναπνοή σας. Είναι καλύτερα να φτάσετε στο επίπεδο που κάποιος δεν μπορεί πραγματικά να ακούσει την αναπνοή του, έτσι ώστε με την προσπάθεια και την συγκέντρωση να ακούσει κανείς κάτι το οποίο δεν μπορεί, βοηθάει τη διαδικασία να εισέλθει σε κατάσταση ηρεμίας.
Για αρχή, ο ασκούντας μπορεί να εξασκηθεί στην εστίαση του νου, μετά να προχωρήσει στο να ακολουθεί, και να ακούει την αναπνοή, ή μπορεί να επιλέξει στο να εστιάζει το νου, από την αρχή μέχρι το τέλος.
ΑΝΑΠΝΟΗ (Ρυθμίζοντας την αναπνοή)
Η ρύθμιση της αναπνοής, έχει αποδειχτεί ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην θεραπεία του Κι κουνγκ. Ο ασκούντας, σκοπεύει δια μέσου της εξάσκησης, να αλλάξει από την αναπνοή μέσω του στήθους στην κοιλιακή αναπνοή, αναπτύσσοντας έτσι την αναπνοή του από επιφανειακή σε βαθιά [αναπνοή]. Αυτή η αλλαγή, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της χωρητικότητας των πνευμόνων , την καλυτέρευση της κυκλοφορίας του οξυγόνου στο αίμα, τη μάλαξη των εσωτερικών κοιλιακών οργάνων, και τη βοήθεια της διαδικασίας της πέψης και της αφομοίωσης της τροφής.
Τα στυλ που δίνουν έμφαση στην εξάσκηση της αναπνοής διακρίνουν τέσσερις βασικές μεθόδους:
- Φυσική αναπνοή: Αυτή είναι η μέθοδος που κάποιος αναπνέει, χωρίς κάποια παρέμβαση ή έλεγχο από το μυαλό. Παρόλο που μπορεί να είναι απαλή και κανονική έχει το μειονέκτημα ότι δεν είναι πολύ βαθιά.
- Συμπληρωματική Αναπνοή: Σε αυτή τη μέθοδο ο ασκούντας διευρύνει την κοιλιά προς το έξω κατά την εισπνοή, και την �μαζεύει� προς τα μέσα κατά την εκπνοή. Καθώς η κίνηση της κοιλιάς αναπτύσσεται, ο ασκούντας επιτυγχάνει προοδευτικά την κοιλιακή αναπνοή.
- Ανάστροφη αναπνοή: Αυτή η μέθοδος είναι η αντίθετη της συμπληρωματικής αναπνοής. Καθώς ο ασκούντας εισπνέει �μαζεύει� προς τα μέσα την κοιλιά του, και την �διευρύνει� προς τα έξω καθώς εκπνέει. Αυτή η μέθοδος δίνει μεγαλύτερο βάρος στην χρήση των μυών κατά τη διάρκεια της αναπνοής.
- Σταματώντας την αναπνοή: Κατά τη διάρκεια ή μετά την εισπνοή ή εκπνοή ο ασκούντας σταματάει το πέρασμα του αέρα για λίγο και μετά συνεχίζει. Αυτή η μέθοδος βοηθάει το μυαλό να συγκεντρωθεί στην διαδικασία του ελέγχου της αναπνοής.
Εκτός από τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. υπάρχουν ορισμένες ειδικές μέθοδοι αναπνοής, οι οποίες θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν μόνο με συγκεκριμένες ασθένειες. Ανεξάρτητα από το ποια μέθοδος θα χρησιμοποιηθεί, ο ασκούντας θα πρέπει να την αναπτύξει αργά και σταδιακά, χωρίς να πιέζεται ή να πασχίζει για γρήγορα αποτελέσματα.
Το άρθρο δημοσιεύεται με άδεια του ηλεκτρονικού περιοδικού Qi-Journal.